ผมจะเขียนให้ไม่ งง
แต่ความบรรลัยมันคือตัวหนังสือของผม มันไม่บรรจง
แต่พี่จ๊อบ บอกว่า "เรื่องของวันวานไม่ต้องมาใส่ใจ" จ๊อบ บรรจบน่ะ พี่รู้จักป่ะ
ในขณะเดียวกัน บางครั้งผมก็
ชอบอากาศหนาว และ เกลียดอากาศร้อน
หลงใหลในหน้าฝน และ เบื่อหน่ายในหน้าหนาว
วันก่อนในขณะที่ผมอ่านหนังสือ เรื่อง"คำให้การของพระเจ้าหัวหยิก"
ผมก็ได้เห็นบ๊อบดีแล่น มายืนถุยน้ำลายบนห้องผม แล้วพูดออกมาว่า
"สบายดีมั้ย เมืองหนาว โลกร้อนนะ"
ผมไม่ได้ตอบว่าอะไรนอกจาก "บ้าเปล่าเห้ย"
แล้วเขาก็หายไป
อันที่จริงผมอยากจะบอกกับเขาว่า
"เมืองเลว ชายทราม หญิงงาม อ่อนตาม"
ผู้ชายครับ และผู้หญิงครับ
โลกเรามันแคบลงทุกทีนะครับ
อย่าใจอ่อน หรือหลงระเริงไปกับแสงสี
หรือ คารมอ่อนหวาน ไม่ว่าจะจากชายก็ดี หรือหญิงสาวก็ดี
มันจะเปลืองตัวเปลืองใจกันเปล่าๆ
ได้โปรดเข้าหากันอย่างจริงใจ จากแรกพบนะครับ
ด้วยความปรารถนาดี จากบุคคลที่เห็น บ๊อบ ดีแล่น ยืนถุยน้ำลายในห้อง
ผมว่า
เปลือกแต่ละอย่างมันต่างกัน
เปลือกเงาะ จากภายนอก ดูน่ากลัว หยึกยึ๊ยย
ปลอกออกมา ผิวเนียน ผุดผ่อง หวานชุ่ม
เปลือกหอย ดูสวย น่าประดับประดา
แต่ในบางเวลา มันก็สามารถบาดมือ บาดตีนเราได้เหมือนกัน
เพราะฉะนั้น
อย่ามองแค่เปลือก
ถ้าเปลือกยิ่งสวย ก็ยิ่งมองนานๆอย่างระมัดระวัง
ถ้าเปลือกไม่สวย ก็ลองเปิดมันดูข้างใน อาจจะสวยกว่าข้างนอก
ทุกๆอย่างมันต้องใช้เวลา
อย่าใจด่วน เหมือนรถแต่งของพวกไอตี๋แถวๆเอกมัย ทองหล่อ
เห็นมั้ย
ผมไม่ได้เขียนอะไรให้มัน งงใช่มั้ย
นอกเสียจาก
"เมืองหนาว โลกร้อน"
ถูกของมัน